සිඳුණු à·€à·à·€à·Š පà¶à·Šà¶½à¶§ à¶à¶±à·’ මà·à¶šà·”à·€ රළු අහස මගෙ කණට කරල ඇහුවà·, "කවදහරි දිය පිරිල ඉà¶à·’රිල යන දවසටà¶à·Š à·€à·à·€à·Š පà¶à·Šà¶½ මේ විදියටම ම෠එක්ක හිනà·à·€à·™à¶ºà·’ නේද" කියල. විඩà·à¶´à¶à·Š බමරෙක්ට ඇà¶à·’ à¶à¶»à¶¸à·Š ගිමන් හරින්න පෙà¶à·’ ඉඩ දුන්නු පà¶à·œà¶šà·Š මලක් à·„à·’à¶à·”à·€à·, "මේ බමරà¶à·Š කවදහරි මේ යà·à¶ºà¶¸ පà¶à·œà¶šà·Š යà·à¶ºà¶šà·Š කරන්න මට උදවු වෙයි නේද" කියල. දිව ගිලෙන්න à¶à¶»à¶¸à·Š පිපà·à·ƒà·™à¶±à·Š මග හිටපු à¶à¶»à·”ණයෙක්ට, හුඟක් දුර ගෙවන් ගිහින් පුරවන් ආපු කළෙන්, දà·à¶ පුර෠දිය දුන්නු à¶à¶»à·”ණියකගෙ සිචකිව්වà·, "මේ à¶à¶»à·”ණයà¶à·Š මà·à·€ ගෙදරට ඇරළවල යන්න එයි නේද" කියල. වියළි ගොඩ සුළං මුහුදු රළ එක්ක පොරබදිද්දි, මුහුදු à·„à·’à·ƒ සිප à·€à·à·…ඳගෙන වෙරළ කිව්ව, "මං නුඹà¶à·Š එක්ක à·„à·à¶¸à·€à·’ටම ඉන්නව" කියල. ඒ ජනප්â€à¶»à·’ය දෙබසෙà¶à·Š සුපුරුදු විදියටම, "නුඹà¶à·Š à·„à·à¶¸à·€à·’ටම ම෠එක්ක ඉඳීවි කියල මං à·„à·’à¶à¶±à·€" කියන නොකියන පද පෙළ රà·à¶³à·’ල à¶à·’බුණà·. ඉඩà·à¶»à·™à¶±à·Š වේළිච්චඇස් කෙවෙනි ටිකක් à¶à·™à¶à·Š කරන්න කියල මුහුද දිහà·à¶§ ගිය මම, ආපහු එද්දි රිකිලි ගහක ඉදල෠හමුවුණ෠දà·à¶½à·Š à·„à·à¶¯à·“ම ප්â€à¶»à¶à·’ක්ෂේප කරපු මකුළුවෙක්. මං උගෙන් ඇහුව෠"ඇයි අනිà¶à·Š අය වගේ නූලෙන් නූල වියල෠ලස්සන දà·à¶½à·Š හදන්නෙ නà·à¶à·Šà¶à·™?" කියල.  "à·„à·à¶¯à·”වොà¶à·Š නෙ කඩන් à·€à·à¶§à·™à¶¯à·Šà¶¯à·’ දුක් වෙන්න වෙන්නෙ" මකුළුව෠කිව්වà·. ඉඩà·à¶»à·™à¶à·Š වේළුණු කොළ අස්සෙ වටිනà·à¶¸ පà·à¶©à¶¸à·Š à·„à·à¶‚ගිල à¶à·’බුණà·. "අපේ ළිඳෙන් ගිය මà·à·ƒà·™à¶¸ à·€à¶à·”ර ඇදල ගà¶à·Šà¶à·” අහස, අද හෙටම අපිට පෙරළ෠වà·à·ƒà·Šà·ƒ දෙයි නේද" කියල. මගේ හිචඊට පස්සෙ කිසිම දවසක මගෙන් ඇහුවෙ නෑ. ආයෙ කිසිම දවසක අහන එකකුà¶à·Š නෑ.
NEWS
