Blog

2017 දී තිරගත වූ ප්‍රංශ චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂක චාල්ස් ඩි මෝ ගේ “The Lady in the Portrait” චිත්‍රපටය තරමක් වෙනස් වස්තු විෂයයක් සහිත චිත්‍රපටයකි. 1750 අවට කාලයේ ප්‍රංශ චිත්‍ර ශිල්පී ශෝන් ඩෙනිස් ඇටිරේ විසින් අඳින ලද "La Concubine" නම් සිතුවම තේමා කරගනිමින් නිර්මාණය වූ මෙම චිත්‍රපටය මඟින් මැන්චූරියානු අධිරාජිනියගේ සිතුවමක් නිර්මාණය කිරීමට පැවරුණු ප්‍රංශ මිෂනාරිවරයකු සහ අධිරාජිනිය අතර ඇතිවන සබඳතාවය නිරූපණය වේ. එතරම් ප්‍රසිද්ධියට පත් නොවූව ද, අතිශයින්ම විචිත්‍රවත් දර්ශන තල සහ වස්ත්‍රවලින් යුත් මෙම සිනමා නිර්මාණය තුළින් චීනයේ චිං රාජවංශ සමයේ මාලිග දිවිය ප්‍රතාපවත් අයුරින් නිරූපණය කරයි. 2017 කන් (Cannes) සිනමා උළෙලේ Out of competition ප්‍රවර්ගය ‍යටතේ තෝරාගැනුණු මෙම චිත්‍රපටය ප්‍රංශ-චීන සම නිෂ්පාදනයකි. මෙහි කථා පුවත සෙමෙන් ගලායන්නකි. ඉතිහාසඥයන් විසින් චිං රාජවංශයේ ස්වර්ණමය යුගය ලෙස සළකනු ලබන චියන්ලොං අධිරාජයාගේ (1711-1799) පාලන සමය තුළ මැන්චූරියානු චීනය මෙම චිත්‍රපටයට පසුබිම් වී ඇත. එකල අධිරජු යුරෝපීය මිෂනාරිවරුන් සිය මාලිගයට අනුයුක්ත කරගනිමින් බටහිර දැනුම සහ කලාව හඳුන්වාදීමට උත්සාහ ගත්තේ ය. ඉතාලි කතෝලික පූජකයකු වූ ජසෙපී කස්ටලියෝනී ඒ අතර වැදගත් පුද්ගලයකු සේ සැළකේ. චිත්‍රපටයෙහි කථාව 1755 අවට කාලයට අයත් වූවකි. ප්‍රංශ මිෂනාරි චිත්‍ර ශිල්පියකු වන ශෝන් ඩෙනිස් ඇටිරේ (මෙල්විල් පොපෝ) තමන් විසින් අඳින ලද යුරෝපීය ශාක සහ සත්ත්වයන්ගේ සිතුවම් නිසා අධිරාජයාගේ (හුවාං ජුඒ) අවධානයට පාත්‍ර වේ. මෙහි ෆැන්, චියන්ලොං අධිරාජයාගේ දෙවන අධිරාජිනිය වන රූමත් උලානාරා බිසවගේ චරිතය නිරූපණය කරයි. ඇය අධිරාජයාගේ අනෙකුත් බිසෝවරුන් පිළිබඳ ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පසුවෙයි. නමුත් අධිරාජයා තවමත් මියගිය සිය ප්‍රථම බිසව පිළිබඳ ඇල්මෙන් පසුවීම මැය තුළ ඇති කරවන්නේ අවිනිශ්චිතතාවයකි. කස්ටලියෝනී විසින් අඳින ලද මියගිය ෂියාඕෂියාන් (ප්‍රථම) අධිරාජිනියගේ සිතුවම දෙස උනන්දුවෙන් බලාසිටින අධිරජු දකින ඇය, තමන්ගේ සිතුවමක් ද නිමවා දෙන මෙන් අධිරාජයාගෙන් ඉල්ලා සිටියි. එම සිතුවම නිමවා දීම මඟින් අධිරජු තමන් වෙත ආකර්ෂණය වනු ඇතැයි ඇය අපේක්ෂා කරයි. මෙමඟින් බටහිර සහ පෙරදිග කලාවන් තුළ සිතුවම් සඳහා වූ එකිනෙකට වෙනස් අරමුණු පෙන්වා දෙයි. ප්‍රසිද්ධ චිත්‍ර ශිල්පීන් සහ ඔවුන්ගේ ආලේඛයන්ට වස්තු විෂය වූ නිරූපිකාවන් අතර සබඳතා පාදක කරගනිමින් බිහි වූ සිනමා නිර්මාණ ඇත්තේ අතලොස්සකි. (නිදසුන් ලෙස “Girl with a Pearl Earring” සහ “Caravaggio” වැනි) නමුත්, ඩි මෝගේ මෙම සිනමා නිර්මාණයෙහි උලානාරා ‍යනු හුදු නිරූපිකාවක නොවී සමාජයේ සම්භාවනාවට පත් චරිතයක් වීම හේතුවෙන් සුවිශේෂී වේ. ඇටිරේ සිය සිතුවම සඳහා ඇයව නිරීක්ෂණය කරන විට, ඔහුගේ චිත්‍ර කලා න්‍යායන්, ප්‍රේමය සහ විශ්වාසය පිළිබඳ ඔහුගේ අදහස් පිළිබඳ උලානාරා විමසිලිමත් වන්නී ය. එසේම කලාව සහ අලංකාරත්වය පිළිබඳ එකිනෙකා දරන අදහස් ද තරමක් වෙනස් බැව් පෙනී යයි. මෙය චිත්‍රපටයේ එක් දර්ශනයක ප්‍රධාන පණ්ඩක චෙන් (කිං ශී-චියේ) ඇටිරේගෙන් සිය රාජ්‍යයේ අධිරාජකීය බිසෝවරුන් සහ ඔවුන්ගේ පරිවාර ස්ත්‍රීන්, බටහිර ජනයාට ආකර්ෂණීය දැයි විමසයි. දිනය පුරාම එකම ඉරියව්වෙන් සිටීමෙන් විඩාපත් වන උලානාරා එක් දිනෙක සිය සේවිකාවට තමන්ගේ ආදේශකය ලෙස කටයුතු කරන්නට පවසයි. චිත්‍රපටය ප්‍රධාන වශයෙන්ම මාස කිහිපයක් පුරා අධිරාජිනියගේ ආලේඛ්‍ය සිතුවම නිර්මාණයට ඇටිරේ දරන ප්‍රයත්නය නිරූපණය කරයි. කෙසේනමුත් කථා පුවත අවසන් වන්නේ ඛේදාන්තයකිනි. අධිරාජිනිය සහ චිත්‍ර ශිල්පියා එකිනෙකාට සුහද අයුරින් කටයුතු කරන අවස්ථාවේ ඔවුන් දෙදෙනාගේ හැඟීම් එතරම් තීව්‍ර බවක් නොපෙනේ. එසේම උලානාරා සිය ඇතුළාන්තයෙන් එන හඬට සවන් දෙන දර්ශනය ද එතරම් ආකර්ෂණීය බවක් නොපෙනේ. මෙහි උඩඟු එහෙත් සිය ස්වාමියා විසින් නොසළකා හැරීම නිසා ශෝකයට පත් උලානාරා අධිරැජිනිය ලෙස චරිත නිරූපණය කරන චීන නිළි ෆැන්ගේ රංගනය පැසසිය යුතු ය. මෙහි පොපෝ හට අධික වශයෙන් මැන්ඩරින් දෙබස් යොදා තිබීම තරමක් අමුත්තක් වනු ඇත. හුදෙක් දර්ශීය විසිතුරු චීන ඓතිහාසික මාලා නාට්‍ය සහ චිත්‍රපට මෙන් නොව මෙම නිර්මාණය තුළ මාලිග දර්ශන එතරම් අතිශයෝක්තියෙන් ඉදිරිපත් කිරීමක් සිදු නොකොට ඇති බැව් හැඟේ. මෙහි කලා අධ්‍යක්ෂක ෆ්‍රංස්වා-රෙනෝ ලැබාර්තේ සහ වස්ත්‍ර නිර්මාණ ශිල්පී සැන්ඩ්‍රා බෙරේබී ද විචිත්‍ර වර්ණ රටාවන් මෙම නිර්මාණය සඳහා දායක කොටගෙන තිබේ. අවසාන වශයෙන්, ඩි මෝ සිය කැමරා කාචය හරහා චීන කලාව සහ සංස්කෘතිය පිටස්තරයකුගේ ඇසට දිස්වන අයුරු මනාව නිරූපණය කොට ඇත්තේ සිතුවමක් පරිද්දෙන් බව සඳහන් කළ යුතු ය. **** ප්‍රංශ: Le Portrait interdit අධ්‍යක්ෂණය: චාල්ස් ඩි මෝ තිර රචනය: චාල්ස් ඩි මෝ, මිකෙල් ෆෙස්ලර් ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය: ෆැන් බිං බිං, මෙල්විල් පොපෝ, ශි ජ්‍යේ-ජින් ධාවන කාලය: මිනිත්තු 94 වර්ෂය: 2017 භාෂාව: මැන්ඩරින්, ප්‍රංශ